Logo grootvlaardingen.nl


Foto: Britt Planken

Walk of Peace

  Column

Het was zo'n zondag waarop mijn vriend uitsliep en ik heerlijk zat te niksen op de bank. Op Facebook zag ik dat ik was uitgenodigd voor een evenement. "Jong, oud, autochtoon of allochtoon wordt uitgenodigd mee te wandelen en tijd te maken voor ontmoeting", stond erbij. Het was me niet helemaal duidelijk wat de bedoeling van deze 'Walk of Peace' was en van 'Pax Ambassade van Vrede' noch 'Vredesweek' had ik ooit gehoord. Daarnaast wandelde ik nooit en was het best koud. Kortom: voor huismus Britt reden genoeg om te blijven zitten waar ze zat. Ik was dan ook behoorlijk verbaasd toen ik vlak voor aanvangstijd een enorme behoefte kreeg om toch te gaan. Snel kleedde ik mij om en reed ik naar de Westwijk. De daaropvolgende uren stelde mij allerminst teleur.

Ik duim voor een
derde editie

Het clubje mensen was ontzettend divers, de sfeer was fantastisch. In mijn scriptie - die ik vlak daarvoor had ingeleverd - schreef ik over inclusion en saamhorigheid. Nu kon ik dat ervaren. Ik voerde boeiende gesprekken en zweefde op een roze wolk naar huis. Natuurlijk liep ik ook dit jaar mee. Ik wist dat de tweede editie grootser georganiseerd zou worden, maar de paar honderd (!) mensen die ik vorige week aantrof, had ik niet verwacht. We werden krachtig toegesproken door cabaretier, schrijver en Ambassadeur van Vrede Vincent Bijlo, die ons fijntjes wees op onze rol in het grote vredes-plaatje: "Jullie weten dat echte duurzame vrede alleen maar bestaat als wij niet meer wij en zij zijn. Als veroordelen en vooroordelen veranderd zijn in niet meer oordelen." Daarna liepen we door Vlaardingse wijken en verrassend groene stukken stad. Onderweg was er van alles te beleven en stopten we bij een aantal buitengewoon gastvrije locaties. Het was duidelijk dat totaal verschillende partijen hun verschillen hadden gelaten voor wat ze zijn om ons een mooie middag te bezorgen. Ik heb wederom genoten van deze dag en alle mensen die ik heb ontmoet en duim voor een derde editie! En aangezien de tocht ruim een uur uitliep en bijna niemand afhaakte, denk ik dat ik zeker niet de enige ben!

 

2 reacties
Meer berichten