Marlene van Buuren (rechts) en dochter Anne hopen in september de deuren van hun pannenkoekenrestaurant te openen. (foto: DPG/gsv)
Marlene van Buuren (rechts) en dochter Anne hopen in september de deuren van hun pannenkoekenrestaurant te openen. (foto: DPG/gsv) (Foto: )

Landgoed Hoogstad krijgt een restaurant maar blijft monument

Op Landgoed Hoogstad stonden de opstallen van dokter Moerman, voordat de gemeente besloot het van de hand te doen, jarenlang te verpieteren. De koper kreeg niettemin de opdracht om bij de restauratie de "cultuurhistorische en monumentale waarden" te handhaven. Achter de hekken, die het pand nu nog omzomen, wordt die voorwaarde optimaal gerespecteerd en krijgt ook het pannenkoekenrestaurant van de familie Van Buuren gaandeweg vorm.

door Gerard S. Verver

VLAARDINGEN - Landgoed Hoogstad heeft het stempel ‘archeologisch monument’. Met een boerderij uit de zeventiende eeuw, een beschermde boomgaard, een in 1859 gebouwd herenhuis en een rustieke oprijlaan. Na het overlijden van Moerman (in 1988) kreeg de gemeente het recht op koop waarbij door de erven werd bedongen, dat het in ieder geval tot 2013 een monument in blijvende herinnering’ moest blijven. “Behoud de authenticiteit”, was de taak, die de gemeente in 2018 zelf ook aan de verkoop verbond.

Niet voor het oprapen

Via een artikel in het AD werden de heer en mevrouw Van Buuren op het spoor van het Vlaardingse erfgoed gezet. De familie bestiert in Pijnacker, in een voormalige boerderij, Pannenkoekenrestaurant De Soete Suikerbol en wilde de vleugels uitslaan. “We waren al een tijdje op zoek naar een soortgelijk project. Boerderijen liggen echter niet voor het oprapen", vertelt Marlene van Buuren. Totdat Vlaardingen op hun weg kwam en ze gaandeweg 'steeds enthousiaster' werden over de locatie en mogelijkheden, die het hen bood.

Maar er waren nog vijf potentiële kopers op de kust. “Kandidaten waarvan wij het gevoel hadden, dat de gemeente daar niet op zat te wachten. Wij hadden, vonden we nadat we op kijkdagen de plannen van de anderen hadden aangehoord, gewoon het beste plan", vonden de Van Buurens. Zo ook de gemeente. Vervolgens konden ze, nadat na lang wachten, de vergunningen arriveerden, aan de slag.

In september

Zo raadpleegden ze een archeoloog, lieten een vleermuizen-onderzoek uitvoeren, stripten de binnenmuren, haalden het dak (“dat lekte als een mandje”) eraf, brachten de dakbalken voor restauratie naar een specialiseert bedrijf en vervingen gebroken dakpannen. Later wordt ook het karakteristieke en ruim bemeten duivenhok aangepakt. "Wordt zoiets als een serre". Nu kijken ze, hoewel de laatste spijker nog lang niet geslagen is, vooral uit naar de opening. "In september, hopen we."

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden