Ook Vlaardingers op vier voeten komen graag bij Slijterij Tulpglas over de vloer. Baldeau is een van Mo's favoriete vaste klanten.
(Foto: Britt Planken)
Ook Vlaardingers op vier voeten komen graag bij Slijterij Tulpglas over de vloer. Baldeau is een van Mo's favoriete vaste klanten. (Foto: Britt Planken) (Foto: Britt Planken)

'Ik drink nooit meer Ruby Port'

Monique Westein trok zich niets aan van de negatieve berichten over onze binnenstad en opende in 2017 vol enthousiasme Slijterij Wijnhandel Tulpglas aan de Hoogstraat. Een schot in de roos, want "Mo" en haar winkelconcept werden binnen een mum van tijd een begrip in Vlaardingen.

Door Britt Planken

VLAARDINGEN - Het succes van Slijterij Tulpglas blijft voor Oostwijker Mo onwerkelijk. "Ik voel me nog steeds een newbie als ondernemer. Afgelopen kerst stond de hele winkel vol. Soms durfde ik niet op te kijken, anders was ik gaan janken!", zegt ze dankbaar.

Verliefd op Frans
Een eigen slijterij blijkt niet per se een langgekoesterde droom te zijn geweest. Toch lijkt het alsof de geboren Maassluizer haar hele leven stappen zette om uiteindelijk Tulpglas te openen. En dat begon al jong. Aan de hand van haar vader keek ze in de lokale slijterij haar ogen uit. In haar pubertijd volgde de "uitprobeerfase". Mo: "Ik drink nooit meer Ruby Port, daar ben ik toch zo van over m'n nek gegaan!" Alcohol speelde verder geen grote rol in haar leven. Ze maakte vooral toekomstplannen en had het helemaal uitgestippeld: "Ik vond de Franse taal toen al geweldig en ik wilde tolk en vertaalster te worden. Voor die opleiding moest ik alleen een jaar wachten, dus besloot ik om te gaan werken als au pair in Lyon." Vol goede moed vertrok ze naar Frankrijk, om er na drie weken achter te komen dat ze niets met kinderen had. Haar terugkeer naar Nederland veranderde alles. "Ik was gelijk klaar met dat Frans en een opleiding en al mijn andere plannen. Ik wilde alleen nog maar geld verdienen en zo belandde ik op mijn 18e op kantoor."

Heilige drie-eenheid
Voor Mo vormen wijn, gastronomie en Frankrijk een heilige drie-eenheid. Of het nou de Franse taal was die haar naar de wijn leidde of andersom, dat weet ze niet meer zo goed. Vast staat dat hoe beter Mo dankzij privélessen de Franse taal leerde beheersen, hoe meer affiniteit ze kreeg met wijn. "Mijn eerste cursus kreeg ik van de oude meneer Hosman op de Nieuwstraat", vertelt de ondernemer. "Van hem leerde ik dat je vooral moet genieten van wijn. Dat vond ik heel belangrijk. Je kan nog zo interessant doen met je glas, maar het moet vooral smaken!" Door die basiscursus ontdekte Mo ook hoe leuk ze het eigenlijk vond om te leren. Naast haar drukke kantoorbaan volgde ze daarna heel veel cursussen vinologie ('wijnkunde').

Voorbestemd
Tijdens een vakantie in Frankrijk stuitte Mo samen met haar man Martin op een prachtige wijnwinkel in een loods. Een belangrijk moment, want daar voelde Mo dat dát was wat ze wilde. Precies twee dagen later verloor ze haar baan. "Ik snapte dat ik toen moest doorpakken. Ik zocht contact met mijn voormalige wijnleraren en ben snuffelstages in wijnwinkels en -barren gaan lopen." Het vergde moed en lef om een tweede slijterij in het centrum te beginnen. De lege winkelpanden waren in die tijd het gesprek van de dag en de binnenstad was stil. Maar Mo ging wederom af op haar gevoel en wist dat zij en het winkelpand aan de Hoogstraat 212a voor elkaar bestemd waren. "Dit is zo'n leuk stuk! Ik zit dichtbij de doorloop van de horeca. Vooral in de zomer is het hier heel gezellig."

Samen in een Tiroler jurk
Klanten vielen als een blok voor de vrolijke slijter en haar gezellige winkel. Zeker toen het feestjaar Vlaardingen 1018 aantrad en zij samen met haar man Martin alles uit de kast haalde om daar met Tulpglas bij aan te sluiten. De vlaggetjes hangen nog steeds aan het plafond. "Ik houd enorm van themafeestjes", verklaart Mo."En Martin is geweldig! Hij weet hoe belangrijk die themadagen voor me zijn. Tijdens het Oktoberfest stonden we samen in een dirndl. Hilarisch!"

Proost op Mo
Dit jaar zijn "Mo en Mart" 12,5 jaar getrouwd en wordt mevrouw Westein (haar meisjesnaam) 50 jaar. Daar worden zeker wat drankjes op gedronken en een leuk reisje voor gemaakt, maar lang wegblijven kan en wil Mo niet. Er staan namelijk een aantal proeverijen met "net wat extra's" op de planning. Die vinden plaats in The Pittstop, het eetcafé van haar nicht. "Ik wil wel wat reuring vanuit de slijterij. Zo'n proeverij is echt te gek! Ik zoek altijd mensen die zo'n avond helemaal kunnen presenteren. Jock Shaw verzorgt in april een whiskyavond en in mei is de tweede gin tonic avond met Vlaardinger Peter Poot! En tijdens het Songfestival organiseer ik een mini-feestje in de winkel. Ik weet nog niet in welk weekend, dus houd de Facebookpagina van Tulpglas in de gaten!"

Britt Planken
Meer berichten

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden