Foto:

Douze points

Door de winst van Duncan Laurence vorig jaar op het Eurovisie Songfestival in Tel Aviv, mogen wij als nietig landje eindelijk weer eens de organisatie op ons nemen. Of je daar nu zo blij mee moet zijn is een ander verhaal, maar feit is dat de grootste zangwedstrijd op aarde toch écht binnenkort neerstrijkt in Ahoy. Met nog minder dan 100 dagen te gaan, is iedereen die erbij betrokken is zich alvast aan het warmdraaien. Waarom niet profiteren van dit unieke spektakel, moet de Stadsgehoorzaal gedacht hebben?

Wat maakt dat we hier toch massaal naar kijken?

Op zaterdag 11 april is er een groot meezingfeest als warming-up en tijdens de halve finales op dinsdag 12 mei en donderdag 14 mei en de finale op zaterdag 16 mei kun je de uitzendingen via een livestream volgen. Maar er is nog veel meer. De bezoeker kan een gevarieerd programma verwachten (check even de site). In een huiskamer-sfeer (maak zelf je interpretatie hiervan), lekker discussiëren over al die slechte liedjes en wanstaltige outfits. Wat maakt dat we hier toch massaal naar kijken? Is het het samenzijn in een knusse sfeer, is het de hoop op eindelijk dat gelikte nummer, of is het het toeleven naar die superspannende puntentelling? Ongetwijfeld is het een combinatie van alles. Zelf vind ik het dodelijk vermoeiend om twee uur lang naar de halve finales te kijken. Om je door liedjes heen te worstelen, waarbij de een nog valser zingt dan de ander. De finale vind ik dan weer van een iets andere orde. Dan is de kwaliteit ook nog niet altijd om over naar huis te schrijven, maar omdat toch na drie uur de puntentelling wacht, blijf ik het wel volgen. Wat de Stads goed doet, is in ieder geval voldoende afleiding bieden tijdens de twee halve finales en finale. Dat is natuurlijk slim (douze points!), want anders kunnen die avonden héééél lang duren.

Meer berichten

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden