Ik ging in mijn eigen stad op pad en opende mijn ogen. Daardoor kreeg ik – hoewel op kleine schaal – eindelijk weer de andere kant van de medaille te zien, schrijft Britt Planken.
Ik ging in mijn eigen stad op pad en opende mijn ogen. Daardoor kreeg ik – hoewel op kleine schaal – eindelijk weer de andere kant van de medaille te zien, schrijft Britt Planken.

Column: Ik dank u voor uw bijdrage!

VLAARDINGEN - Een jaar geleden was ik niet bijster positief gestemd over onze samenleving, schrijft Britt Planken deze week in haar column in Groot Vlaardingen.

Als student aan de universiteit deed en analyseerde ik veel onderzoeken. De uitkomsten waren – het zal u niet verrassen – meestal negatief. Ondertussen volgde ik het nieuws vrij intensief en er gebeurde genoeg om me druk over te maken.

Ik hield me voornamelijk met de mindere kanten van het leven bezig en zo werd mijn wereldbeeld steeds pessimistischer.

Leegstand en hangjongeren

Dat veranderde toen ik begin dit jaar begon bij Groot Vlaardingen. Ik ging in mijn eigen stad op pad en opende mijn ogen. Daardoor kreeg ik – hoewel op kleine schaal – eindelijk weer de andere kant van de medaille te zien.

Vlaardingen is zoveel meer dan leegstand, beslissingen van politici en hangjongeren op het Liesveld. Het is een stad vol initiatieven van mensen die onze wereld eigenhandig een beetje beter proberen te maken. Ik werd geraakt door de passie van die Vlaardingers – terwijl ik toch een enorme hekel aan het woord passie heb.

Niet roepen, maar doen!

Ik zag hoe de Stadslandbouw een bijdrage levert, maar ook de jongen die pleit voor kleine, duurzame huisjes. Ik leerde clowns kennen die de zon laten schijnen voor mensen die dat kunnen gebruiken en bezocht een disco en theatergroep voor mensen met een verstandelijke beperking.

Sprak met politici en zag hoeveel tijd sommigen in hun vak steken, omdat zij oprecht streven naar verbetering. Leerde veel Vlaardingers kennen die niet alleen roepen, maar vooral doen.

Uw bijdrage

Door de 66 artikelen die ik voor deze krant schreef, ben ik weer trots op mijn stad. Ik begrijp dat niet iedereen dat gevoel deelt, want er valt natuurlijk genoeg te verbeteren, maar door vooral niet te vergeten wat er allemaal goed gaat, groeit er wellicht een positiever klimaat.

Er is nog genoeg ruimte voor mooie ontwikkelingen en er zijn genoeg initiatieven die steun kunnen gebruiken. Samen maken we de samenleving. Ik dank u voor uw bijdrage!

Meer berichten