Foto:

Door de ogen van Gaara

Wonderlijk, hoe het toilet doorspoelt. Of wat een klimwand die hoek in onze kledingkamer eigenlijk is. Het huis is een groot speelparadijs en met net drie levensmaanden valt er nog veel te ontdekken. Soms tot grote frustratie van ons, de grote mensen die zich heel klef zijn papa en mama noemen. Kitten Gaara ligt soms echt als een kleine baby te slapen in mijn armen. En als hij dan opkijkt, met die grote grijze, onschuldige ogen... Een klein hoopje geluk. Drie seconde later banjert het ventje weer zonder pardon over de salontafel. Hij hoort de plantenspuit en schiet weg. Dat is een goed teken zei de dierenarts. Maar goed, verder dan dit stadium zijn we nog niet gekomen. Over vijf minuten staat hij er weer. 's Nachts gooit hij de bloemen om. Hij klimt op het aanrecht en kruipt in de vaatwasser. Zijn drang naar avontuur is sterker dan zijn geweten.

Pas hoorde ik 'm zielig mauwen. Bleek dat'ie zat opgesloten in de snoeplade. Er is altijd wel iets en elke dag wat anders. Onze kitten is gewoon bijzonder geïnteresseerd. Dat kunnen we 'm niet kwalijk nemen, toch? Ik vind het zelf ook best fascinerend, de wereld door de ogen van een kleine kat. Dus als ik naar de wc ga, mag Gaara steevast mee. En als ik klaar ben, staan we samen te staren hoe die draaikolk langzaam wegtrekt. Samen stappen we ook de badkamer in. Dapper trotseert onze koter de spetters, steeds een stukje verder. Trouw wacht hij voor het glas terwijl ik onder de douche sta, tot het water stopt en we wisselen van plek. Hij uit z'n dak en ik ook. De kleinste details worden ter plekke bijzonder. De saaiste momenten de leukste van de dag. Ik neem het ervan, met volle teugen. Want ik zag het met grote broer Dobby. En voor je het weet, is al het wonderlijke weer normaal...

Meer berichten

Shopbox