Logo grootvlaardingen.nl


Sander Kollen is alweer een paar maanden thuis, na zijn behandeling in Moskou. (Foto: Bart van der Linden)
Sander Kollen is alweer een paar maanden thuis, na zijn behandeling in Moskou. (Foto: Bart van der Linden) (Foto: )

'Ik ben niet iemand die afwacht'

door Bart van der Linden

Vlaardingen - Sander Kollen is aan een nieuw leven begonnen. Althans, zo voelt het voor de immer positieve Vlaardinger, die sinds 2008 lijdt aan de ziekte Multiple Sclerose (MS). Hij kreeg in februari van dit jaar een behandeling in een ziekenhuis in Moskou, waarbij zijn lichaam werd 'gereset'. Hoe gaat het nu met hem, een halfjaar na zijn ziekenhuisopname?

De lach is niet ver weg. Lopen? Dat gaat al een stuk beter. En ook het praten gaat in de hoogste versnelling. Hoe het nu met hem gaat? "Naar omstandigheden goed", zeg hij. Kollen oogt scherp. We hebben afgesproken bij Café d'Oude Stoep, waar de grote inzamelingsactie Return2Sander werd geinitïeerd. De missie was om veel geld op te halen voor een behandeling in Moskou. Dat lukte, waardoor Kollen kon afreizen naar Rusland. "Ik had niet verwacht dat het zo groot zou worden", zegt Kollen. Deel één van de missie werd een megasucces. En dan moest het zwaarste deel nog komen. "Ik heb nooit getwijfeld om naar Moskou te gaan", stelt Kollen. "Natuurlijk wist ik dat het zwaar zou worden, maar ik ben niet iemand die afwacht. Niks doen was geen optie." Zo vertrok hij op 16 februari met familie en vrienden, die hem ondersteunden, naar Moskou. Met welk gevoel verliet hij zijn thuis? Kollen: "Ik was excited. Het eerste weekend hebben we een gids geregeld om Moskou te zien. Dat was heel mooi om te ervaren. Vanaf maandag werd ik in het ziekenhuis binnenstebuiten gekeerd. Alles was keurig geregeld. Het ziekenhuis zorgde voor vervoer. Dr. Fedorenko, mijn behandelend arts, was een bizarre man. Ik kon hem altijd bellen." Doel van de behandeling was om de progressie van de ziekte te stoppen. "Eerst kreeg ik groeihormonen ingespoten, om mijn stamcellen in het beenmerg te laten groeien", vertelt Kollen. "Vervolgens werden de stamcellen afgetapt en kreeg ik vier dagen chemokuren om de overgebleven stamcellen te doden. Daarna werden de goede stamcellen teruggeplaatst." Wat volgde was letterlijk een 'rebirth', zegt hij. "Ik kon niets meer. Mijn lichaam stond op nul. Ik mocht me niet scheren, niet douchen en niet tandenpoetsen. Tien dagen lag ik in isolatie. Dat was wel heel zwaar. Ik kreeg veel pijnmedicatie en injecties. Hoe het contact verliep met de verpleegkundigen? Met handen en voeten. Engels was moeilijk. Met de artsen ging alles wel in het Engels." Na de isolatie begon het herstellen. "Als ik had gewild, had ik nog langer in het ziekenhuis mogen blijven. 'Zo lang als je wilt', zeiden ze. Maar ik vertrok toch snel naar huis." Hij vervolgt: "Het bed stond in de woonkamer. Ik heb nachten niet geslapen. Had nergens energie voor." De tijd van revalideren begon. "Ik voel me nu een baby van 5 maanden, maar ik ben wel meer helder van geest. Ik volg drie dagen in de week fysio. Krachttraining, coördinatie, step-ups. Dan heb ik wel twee dagen nodig om bij te komen, hoor. Ik werk ook weer halve dagen. Voor mijn gezin heeft het veel impact gehad. Misschien ga ik in februari volgend jaar nog een keer terug naar Moskou, om alles te laten checken."

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox