Logo grootvlaardingen.nl


Zykal Ashgaj wordt bijna nooit boos en is zeer positief ingesteld. Waar dat vandaan komt weet ze niet precies. Haar optimisme is er altijd geweest en zorgt ervoor dat ze van elke dag intens geniet. (Foto: Britt Planken)
Zykal Ashgaj wordt bijna nooit boos en is zeer positief ingesteld. Waar dat vandaan komt weet ze niet precies. Haar optimisme is er altijd geweest en zorgt ervoor dat ze van elke dag intens geniet. (Foto: Britt Planken)

In één woord: genieten!

Zykal Ashgaj is al haar hele leven ziek en aan een rolstoel gebonden. Maar treuren om de ellende, dat is niets voor haar. Ze vindt het leven prachtig en geniet intens van de kleinste dingen. Die instelling deelt ze graag met Vlaardingen.

Door Britt Planken

VLAARDINGEN - Zykal (25) kan zich geen leven zonder ziek zijn voorstellen. Ze werd geboren met Spina Bifida, oftewel een open ruggetje. Dat bracht in haar geval een complex ziektebeeld met zich mee. Al jong moest ze veel medicijnen slikken en operaties ondergaan. Ze kon daardoor niet naar het reguliere onderwijs, maar had wél een leuke tijd op een school voor kinderen met een lichamelijke beperking. Op haar twaalfde zou ze toch de overstap naar een reguliere school maken. Zykal keek daar erg naar uit, maar helaas liep het anders. "Ik werd die zomer erg ziek en ging steeds verder achteruit. Mijn linkernier werd verwijderd. Een jaar later bleek mijn rechternier ook kapot te zijn. Vier jaar lang werd ik vier keer per week gedialyseerd, tot ik op 18 september 2009 een donornier kreeg."
        Ondanks de donornier is haar gezondheid heel onstabiel, want Zykal bleek ook nog een stofwisselingsziekte te hebben. In haar dagelijks leven is ze daardoor beperkt in haar energie en heeft ze sondevoeding, omdat ze door bijwerkingen van de medicatie niet goed kan eten. Doordat haar ziektebeeld verre van eenvoudig is, geven de artsen geen prognose over haar gezondheid. Maar bang voor wat komen gaat, dat is Zykal niet. Ook niet sinds ze nachtbeademing heeft. "Ik denk er gewoon niet aan. Ik kijk naar de mogelijkheden, wat wél kan, en probeer van al het kleins te genieten!"

Altijd en overal
Genieten, dat doet Zykal elke dag. En het liefst met anderen. "Ik heb goede mensen om me heen. Leuke vrienden en fantastische ouders", vertelt ze. Met haar vriendinnen trekt ze er graag op uit. Ze vindt het heerlijk om te shoppen en veel winkels - óók in Vlaardingen - zijn tegenwoordig uitstekend toegankelijk voor mensen in een rolstoel. Dat geldt ook voor concerten en festivals. "Ik ben een enorme muziekfan. Twee jaar terug heb ik The Script op Pinkpop gezien. En ik ga in juni naar Ed Sheeran. Ik haal veel kracht uit muziek!"
        De Vlaardingse gaat zelfs met veel genoegen uit eten. "Ik kan natuurlijk niet echt mee-eten, maar proef wel een hapje of slokje." Thuis heeft Zykal veel aan haar hondje Lucky. Ze kreeg het beestje na haar niertransplantatie en heeft een bijzondere band met hem. "Hij is zo vrolijk en gezellig. We knuffelen vaak. Ik kan enorm van hem genieten!"

Lekker bezig
Zodra Zykal wakker wordt, voelt ze wat voor dag het wordt. Maar ook al heeft ze weinig energie, vervelen doet ze zich nauwelijks. Door de weeks heeft ze het druk met verzorgingsspullen bestellen, zwemmen, met vriendinnen kletsen, fysiotherapie en wandelen met Lucky. Ook kijkt ze veel sport, vooral voetbal. Naast Feyenoord volgt ze het liefst de wedstrijden van Cristiano Ronaldo. "In 2005 zag ik hem voor het eerst spelen op tv en ik wist meteen: daar word ik fan van! Ik volg al zijn wedstrijden en heb hem zelfs twee keer mogen ontmoeten!" De eerste keer was via stichting Make a wish. Jammergenoeg is dit bijzondere moment Zykal alleen via foto's bijgebleven. "Vlak daarna werd ik heel ziek en raakte ik in coma. Daardoor kan ik me er niets van herinneren."
        Gelukkig kreeg ze het voor elkaar om hem nog eens de hand te schudden. In 2012 speelde hij in Nederland en belde ze naar Schiphol met de vraag wanneer hij zou vertrekken. "Dat is eigenlijk geheim, maar door mijn verhaal werd een uitzondering gemaakt. Ik ben naar Schiphol gegaan en heb hem daar voor de tweede keer ontmoet!"

Hockeytalent
Zykal is niet alleen mentaal een stoere meid. Ze kan haar lichaam beperkt bewegen, maar gaat desalniettemin al zeventien jaar los op het hockeyveld. Ze traint om de week en speelt zeven keer per jaar een landelijke wedstrijd. "Die dagen zijn heel zwaar voor me. Vorige week moesten we helemaal naar Roermond. Daarna ben ik kapot, maar dat heb ik er graag voor over." Zelfs als Zykal een wedstrijd moet afzeggen omdat ze zich niet goed voelt, blijft ze positief. "Daar baal ik dan heus wel van, maar dan denk ik gewoon: volgende keer lukt het wel!"

So be it
Hoewel Zykal dus uitblinkt in positiviteit, is ze haar ziekte af en toe ook wel flink zat. Ze moet maandelijks voor controle naar het ziekenhuis en als ze koorts of buikpijn heeft, betekent dat soms een rechtstreekse rit naar het ziekenhuis. "Daar word ik weleens moe van, maar ja, so be it. Het moeilijkste aan dit alles vind ik het afhankelijk zijn van anderen. Ik heb met de kleinste dingen hulp nodig. Dan kan ik me natuurlijk druk gaan maken waarom ík in die rolstoel zit en ík al die ellende hebt, maar daardoor wordt het niet beter. Ik heb zulke fijne mensen die voor me klaar staan, dat maakt het makkelijker en daar haal ik veel kracht uit."
Hoe onbekenden tegen haar doen, dat interesseert haar al lang niet meer. "Ik wordt altijd jonger geschat en daardoor vaak kinderlijk behandeld. Maar het boeit me echt niet wat anderen denken. Het is pech voor hen, ik doe gewoon lekker mijn ding!"
Op dit moment woont Zykal met haar ouders en broertje in de Holy. Haar toekomst ziet ze zonnig tegemoet. "Vroeger wilde ik iets met kinderen doen. Dat heb ik geprobeerd, maar het was niet te doen. Over een paar jaar wil ik op mezelf wonen, verder heb ik geen dromen of doelen meer die ik wil bereiken. Ik vind het leven heel mooi en wil gewoon genieten!"

 

Zykal werd geboren met Spina Bifida, oftewel een open ruggetje, en heeft een complex ziektebeeld. Ondanks alle nadelen die ze daarvan ondervindt, is ze zeer positief ingesteld. "Ik zou graag andere mensen laten zien dat het leven met een beperking nog leuk is en je ondanks alles kan genieten. Niet zeuren om de kleinste dingen, daar is het leven te mooi voor!"

 

Britt Planken
Reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox