Logo grootvlaardingen.nl


Sleutels maken levenswerk van Ron Klok

Vlaardingen - Een stoet van vier generaties kwam onlangs afscheid nemen van Ron Klok. De Vlaardinger stopt tot ongenoegen van veel klanten met zijn ijzerwarenwinkel op de hoek van de Burgemeester Pruissingel en de Groen van Prinstererstraat. Meer dan zestig jaar was de winkel een begrip in de haringstad, waar je decennia lang langs kon komen voor het maken van een sleutel, een naamplaatje of gewoon voor een moertje of schroefje. Op zijn 71ste jaar is het voor de Vlaardinger tijd om de winkel te sluiten en, om met zijn tijd mee te gaan, de verkoop online verder voort te zetten. 

Waar ben je geboren?

"Ik ben geboren in Schiedam, waar mijn ouders inwonend waren. Daarna gewoond in het Hevadorp om in 1957 neer te strijken in Vlaardingen in een woning/winkel aan de Burgemeester Pruissingel".

Voel je je een echte Vlaardinger?

"Daar moet ik toch lang over nadenken. Wat is een echte Vlaardinger precies? Ik weet het niet. Ik heb heel veel tijd als zelfstandige in de zaak doorgebracht. Van bijvoorbeeld winkelen op zaterdag kwam weinig terecht, maar als ik dan weleens ging, werd ik op straat aangesproken om toch nog even over het werk te praten. Daarom ging ik meestal de stad uit. Misschien dat ik mij daarom geen echte Vlaardinger vind."

Ben je trots op Vlaardingen?

"In zekere zin wel, maar ik vind het een klein dorp en dat is niet negatief bedoeld. Alles is overzichtelijk in deze stad en dat vind ik erg fijn. En natuurlijk veel inwoners zijn mijn klanten en daar ben ik trots op."

Wat is het mooiste plekje?

"Dat is het gebied rond de Maasboulevard. Wij halen weleens een patatje en eten dat langs de waterkant op met de voorbij varende zeeschepen. Dat fascineert mij. Het zicht is elke keer anders."

Waarom ga je stoppen?

"Al een aantal jaren liep ik met dat idee rond, maar het kwam er maar niet van om die stap definitief te zetten. Ik was nog te veel gehecht aan mijn klantenkring en aan het werk, maar toen ik de leeftijd van zeventig was gepasseerd leek mij het wel welletjes."

Hoe ben je in de winkel terecht gekomen?

"Via mijn vader. Die was heel handig en knutselde veel en zag in 1957 brood in het opzetten van een ijzerwinkel en kreeg de kans dat hier te doen. Als jongen van achttien jaar, dat was toendertijd vanzelfsprekend, kwam ik voor een zakcentje in de winkel helpen en ben er niet meer weggegaan. In 1981 nam ik de winkel van mijn vader over."

Wat was je specialiteit?

"De rode draad door mijn werkzaam leven is toch wel het maken van sleutels. Duizenden misschien wel een miljoen sleutels heb ik gemaakt voor de Vlaardingers van jong tot oud en van nostalgische tot de moderne elektronische sleutels. Ik zou het een oud maar maar wel uitstervend ambacht willen noemen. Ik had het wel moeilijk, toen ik een paar weken geleden, echt als laatste opdracht van een Vlaardings verzorgingstehuis kreeg om nog 275 nieuwe sleutels te maken. Voor mij was de cirkel toen rond en mijn sleutelmachine, waar ik die miljoen sleutels op heb gemaakt, heb ik overgedaan aan deze instelling en dat geeft een goed gevoel."

De mensen zullen je missen?

"Dat hoor ik nu al regelmatig. Ik ben bezig met het ontruimen van de winkel en als er dan nog een klant binnenstapt zijn zij heel verbaasd maar ook teleurgesteld. Waar moet ik nu heen voor het maken van een sleutel of voor een moertje of een schroefje."

Maar je gaat online verder?

"Niet op de manier zoals in de winkel, maar klanten kunnen nog terecht met bestellingen via internet voor naamplaatjes, voor een bijzetslot of de opwaardering van een beveiligingsinstallatie, het leveren van plakletters en stickers.''

11 reacties
Meer berichten




Shopbox