Daniëlle de Bruijn: 'Dan nóg maar jaartje blijven'


<p>Dani&euml;lle de Bruijn maakte vorig jaar in de kampioenswedstrijd tegen ZVL haar rentree in de hoofdmacht van ZVVS. Het smaakte naar meer. (foto: DPG/gsv) &nbsp;</p>

Daniëlle de Bruijn maakte vorig jaar in de kampioenswedstrijd tegen ZVL haar rentree in de hoofdmacht van ZVVS. Het smaakte naar meer. (foto: DPG/gsv)  

(Foto: )

Daniëlle de Bruijn: 'Dan nóg maar jaartje blijven'

“Die moet je in de gaten houden, Ze wordt een grote”, was de verwachting toen Daniëlle de Bruijn in 1994 (toen 16) het Vlaardingse Walrus verruilde voor landskampioen Donk. Veertien jaar later pakte ze met Oranje goud op de Spelen van Peking.

door Gerard Verver

VLAARDINGEN – Ze werd dus zelfs een heel grote. Eentje met een linkerarm, die met kanonkracht kan uithalen. Haar zeven van de negen Nederlandse doelpunten in de Olympische waterpolofinale tegen titelverdediger Amerika blijven beklijven. Maakten indruk. Nog steeds! Tegenstanders sidderen wanneer ze haar bij ZVVS waar ze, na even niksdoen, alweer een tijdje ‘lijstduwer’ is, ontwaren. “Die weten wat ik gepresteerd heb en wat ik kan. Dan zitten ze vooral mij op de huid en ontstaat ruimte voor anderen. Lekker toch”

Zoals vorig jaar maart in de kampioenswedstrijd tegen ZVL. “Marco (de Zwart, de coach red.) vroeg me erbij te zijn. Om de meiden steun te geven.” Dat leverde winst, de titel en later promotie op. “Het is een hartstikke leuk team”, was mede het argument om (”oké, een jaartje dan”) te blijven. Het werd door het virus geen compleet seizoen. Wel eentje, waarin ZVVS in de op één na hoogste klasse verraste met een plek in de top vier. Ze wil graag nog eenmaal een vol seizoen beleven. “Dan moet ik er toch nóg maar een extra jaartje aan vastplakken.” (GSV)

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden